Бүгін Алматыда Роза Рымбаева есе беру кешін өткізеді. Қазақстанның Халық әртісінің өнерде жүргеніне елу жыл толды. Бұл уақыт оның өмірінің ең елеулі кезеңі болғаны рас. 

– Есеп беру кешімнің бүкіл дайын­дық жұмысын екі ұлым – Әли мен Мәди толықтай өз мойын­­дарына алды. Концерт бойы сахнада екі оркестрмен жұ­мыс істеймін. Бұл үлкен дайындық пен жауапкершілікті талап етеді. Осыдан елу жыл бұрын марқұм жол­дасым Тасқын дирижер ретін­де Республика сарайының сахна­сы­на мені жетелеп шығарған еді. Қа­зір оның орнын екі ұлым басты. Екеуі де кәсіби музыкант бол­ған­дықтан, олар – менің тірегім, екі қа­натым. Мен ана ретінде бала­ларым­ның кәсіби деңгейіне де, тә­лім-тәрбиесіне де разымын. Әли мен Мәди туралы халық әр­қа­шан жылы сөздерін жаудырып жатады. Анаға осыдан артық қан­дай бақыт керек?

Бұл кештен кейін де өмір тоқ­тап қалмайды. Өмір елу жыл­дық сахнамен шектел­мей­ді. Осыған дейін Қазақстанның жартысын аралап шықсам, енді қалған өңірлерде концерт беру жос­парымда бар. Сондықтан алда ат­қарылар шаруа жеткілікті. Ең бастысы, осының бәрін көрер­мен­ге лайықты деңгейде ұсыну. Роза Бағланова апамыздың «Ай­на­лайын халқымнан еркелеткен» де­ген жылы сөзі бар еді. Расында, біз – сахнаның еркесіміз. Бірақ бұл еркелік жауапкершіліктен бо­сат­пайды, керісінше, кәсіби дең­гейге деген талапты күшейтеді. Ха­лық сенің өнеріңді құрметтеп, әнің­ді тыңдау үшін уақытын бө­ліп, кешіңе келеді. Ал әртістің үл­кен міндеті – сол құрметке өз өне­­­­­рімен лайықты деңгейде жауап беру. Өнер дегеніміз – мәдениет, тәр­бие, рухани жауапкершілік. Сах­наға шыққан адам халықтың ал­дында тұрған қарапайым әртіс қа­на екенін ұмытпауға тиіс. Ха­лық сенің әрбір сөзіңнен, әнің­нен, олармен сырласуыңнан тә­лім алады, рухани қуат табады. Сон­дықтан сен осы деңгейге бойың­дағы ізгі құндылық­тарың­мен лайық бола білуің тиіс. 

Мыңдаған көрерменнің ал­дына шыққанда, сен кім­сің? Меніңше, сен – рухани дү­ниені насихаттайтын тәрбиеші, үміт пен оптимизм сыйлайтын, кей­де ақыл айтып, кейде сырын ақ­таратын адамсың. Мен сахна­да­ғы өз миссиямды осылай түсі­не­мін. Қазақ композиторлары да му­зыканы дәл осы мақсатта – ха­лықтың мәдени деңгейін көтеру үшін жазады. Елу жыл ішінде қай сахнаны көрмедім, қандай шал­ғайда жатқан ауылда болмадым десеңізші?! Мен шалғайда жатқан ауыл­дарға барғанды ерекше жақ­сы көремін. Былтыр туған күнімде 1 300 шақырым қашықта орналас­қан ауданға барып концерт бер­дім. Туған күн тойлап, банкет жа­сауды ұната бермеймін. Мен үшін туған күн – қарапайым ха­лық­қа концерт беру. Сол кезде ға­на өнер адамы ретінде бір мін­де­тімді атқарғандай күй кешемін, дейді әнші, Қазақстанның Халық әртісі Роза Рымбаева.

Әли мен Мәди толықтай өз мойын­­дарына алды. Концерт бойы сахнада екі оркестрмен жұ­мыс істеймін. Бұл үлкен дайындық пен жауапкершілікті талап етеді. Осыдан елу жыл бұрын марқұм жол­дасым Тасқын дирижер ретін­де Республика сарайының сахна­сы­на мені жетелеп шығарған еді. Қа­зір оның орнын екі ұлым басты. Екеуі де кәсіби музыкант бол­ған­дықтан, олар – менің тірегім, екі қа­натым. Мен ана ретінде бала­ларым­ның кәсіби деңгейіне де, тә­лім-тәрбиесіне де разымын. Әли мен Мәди туралы халық әр­қа­шан жылы сөздерін жаудырып жатады. Анаға осыдан артық қан­дай бақыт керек?

Бұл кештен кейін де өмір тоқ­тап қалмайды. Өмір елу жыл­дық сахнамен шектел­мей­ді. Осыған дейін Қазақстанның жартысын аралап шықсам, енді қалған өңірлерде концерт беру жос­парымда бар. Сондықтан алда ат­қарылар шаруа жеткілікті. Ең бастысы, осының бәрін көрер­мен­ге лайықты деңгейде ұсыну. Роза Бағланова апамыздың «Ай­на­лайын халқымнан еркелеткен» де­ген жылы сөзі бар еді. Расында, біз – сахнаның еркесіміз. Бірақ бұл еркелік жауапкершіліктен бо­сат­пайды, керісінше, кәсіби дең­гейге деген талапты күшейтеді. Ха­лық сенің өнеріңді құрметтеп, әнің­ді тыңдау үшін уақытын бө­ліп, кешіңе келеді. Ал әртістің үл­кен міндеті – сол құрметке өз өне­­­­­рімен лайықты деңгейде жауап беру. Өнер дегеніміз – мәдениет, тәр­бие, рухани жауапкершілік. Сах­наға шыққан адам халықтың ал­дында тұрған қарапайым әртіс қа­на екенін ұмытпауға тиіс. Ха­лық сенің әрбір сөзіңнен, әнің­нен, олармен сырласуыңнан тә­лім алады, рухани қуат табады. Сон­дықтан сен осы деңгейге бойың­дағы ізгі құндылық­тарың­мен лайық бола білуің тиіс. 

Мыңдаған көрерменнің ал­дына шыққанда, сен кім­сің? Меніңше, сен – рухани дү­ниені насихаттайтын тәрбиеші, үміт пен оптимизм сыйлайтын, кей­де ақыл айтып, кейде сырын ақ­таратын адамсың. Мен сахна­да­ғы өз миссиямды осылай түсі­не­мін. Қазақ композиторлары да му­зыканы дәл осы мақсатта – ха­лықтың мәдени деңгейін көтеру үшін жазады. Елу жыл ішінде қай сахнаны көрмедім, қандай шал­ғайда жатқан ауылда болмадым десеңізші?! Мен шалғайда жатқан ауыл­дарға барғанды ерекше жақ­сы көремін. Былтыр туған күнімде 1 300 шақырым қашықта орналас­қан ауданға барып концерт бер­дім. Туған күн тойлап, банкет жа­сауды ұната бермеймін. Мен үшін туған күн – қарапайым ха­лық­қа концерт беру. Сол кезде ға­на өнер адамы ретінде бір мін­де­тімді атқарғандай күй кешемін.